journalistiek en opinies uit een anderstalige, dwarse wereld
Op maandag 24 februari staat Julian Assange voor een Britse rechter in een proces dat moet vaststellen of hij al dan niet moet worden uitgeleverd aan de VS. Op 22 februari, de zaterdag daarvoor, vindt er in Londen een grote demonstratie plaats. Journalist en filmmaker John Pilger schreef een stuk op o.a. CounterPunch.org (18 februari 2020) om op te roepen tot steun aan Assange in deze beslissende dagen.
De Duitse TV-zender ZDF zond op 5 februari een interview uit met de VN-rapporteur over foltering, Nils Melzer, waarin hij eindelijk de kans kreeg voor een groot mainstream-media-netwerk de leugens rondom Assange te ontzenuwen. Waarschijnlijk mede geholpen door de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (PACE) die vorige week opriep tot onmiddellijke vrijlating van Assange. Artikel van Ray McGovern op consortiumnews.com (6 februari 2020, oorspronkelijke titel: German TV Exposes the Lies That Entrapped Julian Assange).
De Amerikaanse onafhankelijke journalist, politiek commentator en activist Chris Hedges schrijft in zijn wekelijkse column op Truthdig.com (15 december 2019) over zijn groeiend ongeloof in sociale veranderingen die door 'linkse' politieke partijen zouden kunnen worden bewerkstelligd. De nederlaag van Labour in Groot-Brittannië was voor hem het bewijs dat échte veranderingen door strijd op straat zullen moeten worden bevochten. Er zijn geen alternatieven meer.
De nederlaag van Jeremy Corbyn bij de laatste Britse verkiezingen was vernietigend, maar minstens even vernietigend was de lastercampagne van de mediabedrijven die daaraan voorafging. Het is moeilijk aan te tonen in hoeverre deze de uitslag beïnvloedt heeft, maar ontkennen dat een medialaster, met de omvang en reikwijdte zoals die op Corbyn is losgelaten, gevolgen had is hetzelfde als ontkennen dat reclame, een biljoenenindustrie, zijn gevolgen heeft, schrijft Caitlin Johnstone op 13 december 2019 op haar site: caitlinjohnstone.com
Afgelopen donderdag, 28 november 2019, vond in de volgepakte St Pancras New Church in Londen een grote bijeenkomst plaats ter verdediging van Julian Assange. Daarbij werden onder het motto: “Bevrijdt de Waarheid”, toespraken gehouden door onder anderen de speciale rapporteur van de VN inzake foltering Nils Melzer, de voormalige Britse ambassadeur Craig Murray, de voormalig diplomaat aan de Ecuadoraanse ambassade, Fidel Narvaez, en onderzoeksjournalist John Pilger, die inging op het bezoek dat hij die dag had gebracht aan Julian. Hieronder volgt de video en vertaling van zijn toespraak.
Op jacobinmag.com verscheen op 25 oktober een interview van Stefania Maurizi met Fidel Narvaez, voormalig consul van Ecuador die behulpzaam was bij het verkrijgen van asiel voor Assange in 2012 en zes jaar op de ambassade met hem doorbracht. Eerder is op Vertaal Slag een artikel van zijn hand vertaald dat verscheen op thegreyzone.com waarin hij als ultieme deskundige, CCN lasterpraat over Assange op 40 punten weerlegt.
Dit stuk op de weblog van de voormalige Britse ambassadeur en persoonlijke vriend van Julian Assange, Craig Murray, is de laatste dagen viraal gegaan over de hele wereld. Het is zijn verslag van de zitting in het Londense Westminster Magistrates Court van maandag 21 oktober 2019 tegen Assange. Het is zijn 'J'accuse' tegen de Brits-Amerikaanse 'rechtsstaat'. Emotioneel, meevoelend, analytisch en accuraat.
Op maandag 21 oktober 2019 verscheen Julian Assange voor het Westminster Magistrates Court in Londen voor een pro-formazitting over uitstel van de behandeling van zijn uitleveringsverzoek naar de VS in februari volgend jaar. Dit in verband met een lopend onderzoek in Spanje naar de surveillance-activiteiten van de beveiligingsfirma 'UC Global', die video-opnames van privégesprekken van Assange met zijn advocaten en psycholoog heeft gemaakt in de Ecuadoraanse ambassade. Deze zijn overgedragen aan de VS. Tevens is Assange beroofd van al zijn bezittingen in de ambassade, waaronder de aantekeningen voor zijn verdediging, die ook zijn overgedragen aan de VS. Niet alleen zou hij, als politieke gevangene, op grond van het uitleveringsverdrag niet eens mogen worden uitgeleverd, maar als hij wel wordt uitgeleverd is hij nauwelijks in staat zich behoorlijk te verdedigen, terwijl de Amerikaanse overheid zich onrechtmatig toegang heeft verschaft tot privé- en zelfs intieme informatie over Assange. Dat is in strijd met de Amerikaanse wet. Maar de zaak Assange gaat allang niet meer over recht, maar over wraakzucht. En dus werd het uitstel afgewezen. Hieronder de vertaling van een opiniestuk van Caitlin Johnstone op haar website (22 oktober 2019)
medialens.org, De Britse onafhankelijke, progressieve mediawaakhond analyseerde in het artikel ‘How Dare You!’ The Climate Crisis And The Public Demand For Real Action (30 september 2019), de bevooroordeelde en soms vijandige reacties op de toespraak van Greta Thunberg in de gevestigde Britse media. Zij stelt vast dat de heersende elite zich schrap zet en alleen massale mobilisatie van de bevolking de zaak kan keren.
Ongeveer duizend mensen verzamelden zich op maandag 2 september 2019 in het centrum van Londen om popmuzikant Roger Waters, basgitarist van Pink Floyd en politiek activist, een muzikaal eerbetoon te horen brengen aan de gevangen WikiLeaks-uitgever Julian Assange.
Op 30 juli deed een Amerikaanse rechter uitspraak in een zaak, aangespannen door de Democratic National Committee (DNC) tegen Wikileaks, die uitwijzing van Assange naar de VS in principe juridisch onmogelijk kan maken. Dit is een artikel van Tom Coburg op de Britse onafhankelijke website thecanary.co (31 juli 2019)
Op zijn weblog craigmurray.org.uk (25 juli 2019) geeft Craig Murray ongezouten commentaar op de nieuwe regering, zoals die door premier Boris Johnson is gevormd en vindt het de hoogste tijd voor Schotlands onafhankelijkheid.
In het artikel The Tragic Inevitability of Boris Johnson PM op counterpunch.org (26 juli 2019) richt T.J. Coles de aandacht op de trieste wereldvreemdheid van de Britse conservatieven die een onverdraagzame, onpopulaire hansworst door een hardrechtse 0,3 % van de bevolking tot premier van het land hebben laten verkiezen.
Afgelopen woensdag 10 juli 2019 zond het programma Panorama van de BBC de documentaire 'Is Labour Anti-Semitic?' uit, die veel stof heeft doen opwaaien. Het was de nieuwste episode in de heksenjacht tegen Jeremy Corbyn en de zijnen in aanloop naar de onvermijdelijke parlementsverkiezingen in de Britse pers. Jewish voice for Labour (de organisatie voor Joodse leden van de Labour Party) gaf op haar website een officieel statement af (13 juli 2019) waarin zij schande spreekt van het feit dat de BBC zich heeft aangesloten bij een georkestreerde campagne waarvan het hoofddoel duidelijk is om te voorkomen dat Jeremy Corbyn premier wordt.
Groot-Brittannië's toonaangevende krant The Guardian, die Jeremy Corbyn en zijn linkse bondgenoten meedogenloos heeft aangevallen, publiceerde maar verwijderde al snel een open brief ondertekend door Noam Chomsky en meer dan 100 andere joodse prominenten die het opnemen voor Labourparlementslid Chris Williamson tegen 'antisemitisme' lasterpraat. (Artikel van Ben Norton op thegrayzone.com (10 juli 2019)
Craig Murray, Historicus, voormalig Brits ambassadeur en mensenrechtenactivist stelt in een stuk op zijn weblog (7 juli 2019) de fondsenwerving van Boris Johnson aan de kaak en legt banden bloot met o.a. de miljardair James Reuben, die zijn fortuin bij elkaar roofde in de grote plundering van de Sovjet staatsbedrijven in de jaren '90-'00, en duidt vanuit zijn 'insiderkennis' de rol die Britse politici daarbij speelden.
In deze column op counterpunch.org (1 juli 2019) twijfelt Robert Fisk aan het gezonde verstand van westerse wereldleiders. Zijn ze wel zo veel beter, democratischer, verstandiger dan die ondemocratische knettergekke Arabische potentaten?
Ter gelegenheid van de Internationale Dag ter Ondersteuning van Slachtoffers van Folteringen, op 26 juni schreef Nils Melzer, speciale rapporteur van de VN voor foltering, het volgende opiniestuk op medium.com (26 juni 2019). Hij bood het ter publicatie aan bij vooraanstaande media in de VS, Groot-Brittanië en Australië. Geen van deze media reageerde positief.
Op 14 juni was de Amerikaanse onafhankelijke journalist Chris Hedges in Londen om met nabestaanden van de brand in de Grenfell Tower, twee jaar eerder, te spreken en de rampplek te bezoeken. In zijn wekelijkse column op Truthdig.com van 24 juni 2019 legt hij verband tussen deze ramp en het groeiende racisme in het Verenigd Koninkrijk. Maar ook hoe de gevestigde neoliberale orde dit racisme faciliteert om verdeeldheid te zaaien.
Een Australische advocaat van Julian Assange, Greg Barns en een Europese mensenrechtenadvocaat, Lisanne Adam betoogden op consortiumnews.com ( 5 juni 2019 ) dat de houding van de VS met betrekking tot de WikiLeaks uitgever op flagrante wijze talloze wetten negeert.
